21 Mart 2006 Salı

bunaltı

farkındayım
derin dehlizlerin içine sızıp
kısılıp kalmış arzuların
nasıl dalga dalga
çeperlerine vurduğunu
yüreğin
ve
engine fora demek üzre
hazırlanan geminin
kısılıp kalınca derin dehlizlerin içine
belki de kendi yarattığı fırtınanın göbeğinde
artık dalgalarla boğuşamayacak kadar
yorgun ve bıkkın
ve
öfkeyle üfüren bunaltılı ve nemli yelin
yanaklarını yaladığı koca gövdenin
yiten takatinin son demlerinde
ve
ensedeki nasırlaşmış elin
kuvetle sıktığını hissettikçe
acıyla bar bar bağırdığını
ve
ümüğü sıkılmışçasına
nefesi daralmışçasına
bir karış uzayan ve kuruyan dilin
yiten sabrını bilirim

yirmi bir mart iki bin altı salı – ankara

© Emin Akçaoğlu

22 Nisan 2005 Cuma

nisan şiiri - I

gelin başı ağacın dalı
yağmur damlası
- göz yaşı değil
bahar ve nisan
kuşlarla ben
bikez daha çocuk gibiyim
ve yeniden
koşasım geliyor
bulutların üstünde
ey bahar
serin nisan
nerde olursa olsun insan
yedi kat altında da yerin
elinde kazma
yüzü kapkara
veya
onbeşinci katında bigökdelenin
ya da bisimit tepsisinin altında meselâ
yer ne farkeder
zonguldak veya kütahya
boğazın yamacındaki yalı
mamakta bibaraka
gelin başı
- bahçesindeki ağacın dalı
yürek aynı yürek olmalı
kiminin gözleri donuk da olsa
umut dolu kocaman
yağmur damlası
- gözyaşı değil
gözyaşı unutkan
- kurur
insan o
hele ki nisan
-da
yine de içim burulur

yirmi iki nisan iki bin beş cuma - ankara

© Emin Akçaoğlu

20 Nisan 2005 Çarşamba

baharda hüzün

hüzün ziyadesiyle güzün
yayılır içime
dün güz gibi bir gündü nisanda
hüzün güzünki kadar derin
tomurcuk yeşili silindi mi ne
sisinde hüznün
neşe
keşke adilce dağılabilse
her yüze
adalet kıt
neşe de bile
yüzlerde gölge
caddede binler
kısa uzun
kumral esmer
akıyor
düşün
gerçek
düşünden uzak
yüzlere bak
hüzün
mevsim bahar
oysa toprak
derince içinde hüznün
sanırsın ki bahar
değil
sıradan bir günü güzün

yirmi nisan iki bin beş çarşamba - ankara

© Emin Akçaoğlu

4 Mart 2005 Cuma

kahır

memet'e (o kendini bilir!)

bak hayata şöyle
olabildiğince tepeden
nedir o gençlik heyecanlarını defeden
o çocukluk kalmadı artık
beyhude mi
eskisi gibi çocuksu
eskisi kadar cesur
ve deli olmak
delilik kimine ebedî
kimine geçici senin gibi
yaş değil o zaman
yaş olsa olsa eskitir bedeni
ruhundaki yaşlanma nedeni
cevabını bilmeden
yaşamak bu soruyla
beni kahreden

ankara, dört mart iki bin beş

© Emin Akçaoğlu

30 Ocak 2000 Pazar

tel

dondurucu soğuk
üşüyor rüzgâr bile
buzdan sarkıt
düşüşünü ummada
suskun adımlar sık
tedirgin ama
yürek
büyüyüp küçülerek
der ki
bir yel esse sıcacık
yazdan kalan
el ele değse
göz gözü görse
dinlesem seni sözsüz
uzunca bir an
ne çok gün bitti yaşanan
hergün yorgun akşam
sabah taze
daha çok var o hazza
iyi ki Bell doğmuş
telin iki ucundayız
hiç olmazsa

sivas, otuz ocak iki bin

© Emin Akçaoğlu

15 Ocak 2000 Cumartesi

yem

suya yakın uçan
pervane böceği
suyun üzerindeki sineği
kapamadan kapıldı
bu bir kurbağa tarafından
yapıldı

sivas, on beş ocak iki bin

© Emin Akçaoğlu

8 Ocak 2000 Cumartesi

şifre

soğuk
kar
kesintisiz
bulutlar
güneş
hapsolmuş
soluk
kuru
çatlak
dudaklar
adımlar
dar
sessizce
zincire
vurulmuş
her
hece
donuk
bir
bakış
boğulmuş
yakarış
ve
ayrı
kara
kış
senden
uzak
ölümsüz
aşk
zincire
vurulmuş
her
hece
söz
yetersiz
suskunluk
bilge

sivas, sekiz ocak iki bin

© Emin Akçaoğlu